Iperyt - The Patchwork Gehinnom CD quantity. Add to cart. Category: CDs. Related products. Curse Upon A Prayer – Infidel CD 13,00 "The Patchwork Gehinnom" Note : 15/20. La dernière fois qu'on a parlé d'Iperyt, c'était pour la sortie de "No State Of Grace" en 2011, eh oui déjà. Ils sont revenus depuis avec "The Patchwork Gehinnom" fin 2017. Oui j'ai du retard. Toujours est-il que les amateurs de bourrinage devraient avoir leur dose avec ce nouveau méfait. Angel of Death est une piste bonus de la version digitalisée sortie le 6 juin 2005, disponible sur la page Bandcamp du groupe. All Album Reviews Book Reviews Box Sets & Special Editions DVDs. Iperyt – The Patchwork Gehinnom. Next article. G3 2018: Joe Satriani, John Petrucci & Uli Jon Roth. . ...... ArtistIperyt TypeAlbum Released21 February 2018 Genres Industrial Metal, Black Metal Speedcore Descriptors mechanical, apocalyptic, nihilistic, hateful, vulgar, misanthropic, aggressive, pessimistic, sampling, ominous, dark Issue detailsPagan Records / MOON 112 / Attributes33 rpm, Gatefold Share ADVERTISEMENT A2 From Nowhere to Nowhere A6 These Walls (Have Seen) B4 Worms of the Modern World Catalog In collection On wishlist Used to own (not cataloged) To rate, slide your finger across the stars from left to right. Shocker bass Vincent electronics Black Messiah guitar Hellhound guitar Abhavakala layout Nihil producer, mixing, mastering engineer Iperyt producer, mixing, writer, mastering engineer People Hater vocals There are no reviews for this issue. You can write a review by pressing the "review" button above, or switch to release view to read 3 reviews of other issues. Votes are used to help determine the most interesting content on RYM. Vote up content that is on-topic, within the rules/guidelines, and will likely stay relevant long-term. Vote down content which breaks the rules. Ratings Cataloged: 2 Track ratings ...... A2 From Nowhere to Nowhere A6 These Walls (Have Seen) B4 Worms of the Modern World Shocker bass Vincent electronics Black Messiah guitar Hellhound guitar Abhavakala layout Nihil producer, mixing, mastering engineer Iperyt producer, mixing, writer, mastering engineer People Hater vocals Band: Iperyt Album: The Patchwork Gehinnom Genre: Industrial Death/Black MetalRelease Date: December 15th 2017Place Of Origin: Katowice, PolandLyrical themes: Genocide, Murder, Death, Hatred, MisanthropyLabel: PaganFFO: Voidhanger, Anaal Nathrakh, The Amentia, Infernal War, Aborym, The BerzerkerHow many things that can be highlighted from this a band from the region of Silesia, Poland, was well known with its track "Particular Hatred" which appeared in the video game "Hatred", giving it a position as one of the bands more so to speak, "Edgy" inside the extreme does not mean that the group itself is a heavyweight in industrial Patchwor Gehinnom, is the third work of this group, after a "Totalitarian Love Pulse" and a "No State of Grace" of powerful force, this disc describes how it should be a chaotic sound and fits well in what they preached, The material is musical terrorism to its maximum into account tracks like "Phamtom Black Dogs" and "With Eyes Wide Shut" are proof of that. of introduction, of the other hand we have a continuation of the song "Scars Are Sexy" from the previous mentioned "No State of Grace", which is darker but not as frenetic as the previous album mentioned, but this time it gives a more sound dark and more immersive, same theme with songs like "Checkmate, God", which starts from a denser sound, unlike tracks like "Mindtaker", which keep that frenzy accustomed to the release was worth waiting for 6 years, is the epitome of what is musical terrorism, in this album there is no peace, there is no peace that stops the machine of the chaos of Warcrimer / People Hater and company, a torment that is worth worth listeningPublished Ludzie lubią zabierać głos. Szczególnie wtedy, gdy mogą go zabrać dosłownie. Komuś, kto zajmuje stanowisko. Musi się to wiązać z przekrzykiwaniem, konfliktem, negacją. Niepełna samoświadomość nie pozwala co niektórym zastosowanie się do znanej Twainowskiej myśli, toteż nie budzą żadnych wątpliwości. Zresztą sami ich nie mają. Przez to najłatwiej do uszu tych, którzy wątpią, docierają ekstrema, a nie chciałbym rozwijać ostatniego słowa przed przecinkiem o jedną sylabę. By mieć spokojne sumienie, a przy okazji wykazać się przewrotnością, stwierdzę, że „The Patchwork Gehinnom” niespecjalnie mi się podoba. Teraz mogę przejść z powrotem do katowickiej grupy Iperyt mam pewien sentyment. Chętnie bym się z niego wytłumaczył, gdybym umiał zracjonalizować sam sobie, skąd się bierze. Pamiętam ich z samplera Agonii, wydanego przed jedenastoma laty, który był całkiem do rzeczy materiałem, choć oczywiście reklamowym. Patrzę sobie na nazwy: Thuderbolt, Infernal War, Urgehal – nie byle co. Trochę wody w Wiśle upłynęło (w pobliskich ciekach wolnych podobnie), czara goryczy niejednokrotnie się przelała, a nasi bohaterowie zdążyli – wszak mieli na to ponad dekadę – wydać w międzyczasie drugi album i uderzyć (z) czy to rzeczywiście cios. Trudno powiedzieć, jak czas (i)ma się do takiej muzyki, bo proste stwierdzenie, że nikogo już to, co się tu wygrywa, nie szokuje, to zbyt oczywiste pójście na łatwiznę nawet nawet dla mnie. Zresztą może ówcześni nastolatkowie którzy wrastają właśnie w ekstremalny metal, by jeszcze szybciej z niego wyrosnąć, puszczają ze smartfonów koleżankom z subkultury normalsów te industrialno-blackowe pociski, a zawsze znajdą się osoby, na których zrobi to – odpowiednio złe – wrażenie. Sam lubiłem prezentować niezorientowanym utwór tytułowy z debiutu, by sprawdzić, by wprowadzać zamęt i co teraz? Nikomu nie stałaby się wielka krzywda, gdybym zapomniał o omawianej (dobre sobie!) płycie po kilku dniach. Autoparodystyczne, karykaturalne brzmienie bawi, ale jest do przełknięcia. Chyba że oczekuje się sonicznej zagłady czy czegoś podobnego. Coś podejrzewam, że podobne doznania czekałyby mnie wtedy, gdy puściłbym sobie jednocześnie Godflesh i Behemotha, ale sprawdziłem to jedynie nieśmiało. Trzeba oddać katowiczanom, że grają szybko. Mimo zawrotnego tempa, potrzeba im aż czterdziestu pięciu wrzuciłem sobie przed snem płyty Infernal War i Azarath. Spałem dobrze. Gdybym miał z tym problemy, mógłbym dopisać sobie do listy „The Patchwork Gehinnom”. To nawet nie chodzi o to, że płyta jest dramatycznie zła. Właściwie im większa programowo bezkompromisowość i brutalność, tym większa nuda. A wystarczy zwolnić, pomyśleć, przycichnąć, by od razu było lepiej. Jak w melodyjnym (tak, tak!) finale płyty, do którego pewnie będę wracał. Pamiętając, by mierzyć zamiary na siły, resztę już sobie daruję. Jeśli przemawia do Ciebie niekoniecznie bezpretensjonalna prostota i dość oklepana dosłowność, to czemu nie? Wszystko jest kwestią za uwagę, oddaję głos do Votes are used to help determine the most interesting content on RYM. Vote up content that is on-topic, within the rules/guidelines, and will likely stay relevant long-term. Vote down content which breaks the rules. Neues von den bekloppten Polen IPERYT, der Stimme des Krieges, laut Eigenaussage „A powerful mixture of furious black metal strongly established in its almost forgotten roots, a touch of death/grind attitude and all thrown into the wall of noise called terrorcore“. Mir sind neben (frühen) ANAAL NATHRAKH, die auf „The Codex Necro“, aber auch auf neueren Werken zwischendurch immer mal wieder elektronische Einflüsse in Form von Industrial oder D’n’B einfließen lassen, keine anderen Bands bekannt, die diese Verbindung von fiesem Black Metal mit elektronischen Einflüssen zur alles zerstörenden Melange verschmelzen. Das wird wahrscheinlich gemeint gewesen sein, wenn man von „Black Metal ist Krieg“ spricht. Krieg gegen die Ohren und den guten Geschmack. Immer noch Teufel, Tod und auraler Terror an der Schmerzgrenze Während Kollege Möller das damals noch auf dem Vorgänger „No State of Grace“ arg anstrengend und langweilig fand, kann man nicht sagen, dass IPERYT nichts gelernt haben in der Zwischenzeit. Im Grunde ist auch „The Patchwork Gehinnom“ nicht großartig anders: Es gibt wieder die typischen Black Metal Tremolo-Riffs wie eiskaltes Wasser ins Gesicht geklatscht und die Attacken des Schlagzeugs aus der Konserve springen einen unvorbereitet an. Sprachsamples und Industrial-Einflüsse geben wieder das maschinelle, kalte Feeling. Darüber ein paar misanthropische „Hail Satan“ Texte und fertig ist das Rezept. Allerdings kommen neuerdings durch eher hintergründige Melodien und ein paar Geschwindigkeitsvariationen kurze Verschnaufpausen und Aufhänger rein. So zum Beispiel im coolen und abwechslungsreichem Opener „Phantom Black Dogs“ oder dem Rausschmeißer „Checkmate, God“ mit Gitarrenmelodien, die kurz mal die Epik-Zone streifen und auch einer Band wie THE COMMITTEE oder BELPHEGOR gut zu Gesicht stehen würden. Manche Titel sind kurz und überraschend catchy geworden („Mindtaker“, „Worms of the modern World“ „From Nowhere to Nowhere“). Das macht das Material deutlich hörbarer als noch auf den Vorgängern und sogar ein kleiner Groove hat sich hier und da eingeschlichen. Dass die Polen ihre Tracks intern dann Uzi, Walze und so weiter nennen, ergibt durchaus Sinn und zeugt von einem doch recht eigenen Humor. Das rettet die ganze Chose dann letzten Endes vor der Versenkung. Der Gesang ist noch ein wenig eintönig und auch ob des Dauerbombardements der extrem lauten Terrorcore Parts ist es für Otto-Normal Hörer schwierig zu folgen. Für (elektronische) Extremisten Leuten mit Hang zu (textlich und musikalisch) düsterem elektronischem Hardcore oder Terrorcore oder Black Metaller die sich daran nicht stören können somit sicher mal ein Ohr riskieren. Denn die Eigenbeschreibung von IPERYT als „Machinery of sonic warfare“ zieht definitiv und wer dann nach dem Dauerfeuer eines „Panzerdivision Marduk“ beispielsweise die nächste Stufe benötigt um seinen Höhepunkt zu erreichen weil wegen nicht mehr extrem genug, könnte definitiv mal „The Patchwork Gehinnom“ anchecken. Alle anderen machen lieber einen großen Bogen um IPERYT, denn das Zeug ist so giftig, dass Leuten die sonst eher in seichteren Metalgefilden (ja, selbst so manche Black Metaller) zu Hause sind, nach Begegnung wohl mit ärztlichen Beratungen bei gekommen werden muss. Six years since the release of No State of Grace, sonic terrorists Iperyt return with their third full-length album The Patchwork Gehinnom due on 15th December from Pagan Records. Iperyt feature the wonderfully named People Hater on vocals, Hellhound and Black Messiah on guitars, Shocker applying samples and Vincent on bass. For those unfamiliar, their music is described as being black metal with a touch of death/grind attitude all thrown into the wall of noise called terrorcore. The Patchwork Gehinno will be released on CD, LP and digital formats and features the following tracks: ‘Phantom Black Dogs’, ‘From Nowhere to Nowhere’, ‘What Man Creates’, ‘With Eyes Wide Shut’, ‘Devil’s Violent Breed’, ‘These Walls (Have Seen)’, ‘Scars are Still Sexy’, ‘Primitive Darkness’, ‘Mindtaker’, ‘Worms of the Modern World’ and ‘Checkmate, God!’ (originally by Infktd). Recorded and produced at Czysciec Studio, production and mixing duties on The Patchwork Gehinno were handled by Nihil (Furia, Massemord, Morowe) who also provides additional vocals on ‘Scars Are Still Sexy’. Paul H BirchRAMzine Senior Writer - Writer of fiction, faction and fact, has edited several newsstand magazines. He declares himself a hack for hire but refuses to compromise on the subject of music.

iperyt the patchwork gehinnom review